Hasan Cem Araptarlı’nın Yeni Sergisi: Kar ve Bellek
Hasan Cem Araptarlı’nın ‘Kar: Bir Hikâyenin İlk Cümlesi’ sergisi, kış manzaralarıyla bellek ve zaman ilişkisini sorguluyor.
Hasan Cem Araptarlı’nın yeni fotoğraf sergisi olan ‘Kar: Bir Hikâyenin İlk Cümlesi’, kış mevsiminde Türkiye’nin doğu coğrafyasında çekilen fotoğraflar üzerinden izleyicilere bellek, zaman ve mekân ilişkisini derinlemesine düşündürüyor. Sergi, 7 – 22 Şubat 2026 tarihleri arasında Yapı Kredi bomontiada’da, küratör Derya Yücel’in seçkisiyle sanatseverlerle buluşacak. Bozlu Art Project iş birliğiyle gerçekleştirilen bu sergi, karın doğa olayı olmanın ötesinde, insan deneyimi ve zamanla olan bağlantısını güçlü bir imge olarak ele alıyor.
Araptarlı, belgesel fotoğrafçısı olarak uzun soluklu projelere imza atıyor. Genellikle iki yıl süren bu projeler, sergi ve kitap formatında sanatseverlerle buluşuyor. Modern dünyanın karmaşası, insanın yabancılaşması, yalnızlık, özgürlük ve mutluluk gibi temalar, sanatçının çalışmalarında sıkça yer buluyor.
Sanatçı, genç yaşlarından itibaren görsel sanatlara ilgi duyduğunu ve kendini sürekli geliştirmek için okumalar, izlemeler ve öğrenmelerle bu ilgisini sürdürdüğünü belirtiyor. Araptarlı, modern insanın yaşamına farklı perspektiflerden bakmayı amaçlayarak, izleyicilerin kendi yaşamları üzerine düşünmelerini sağlamak için çaba harcıyor.
Çalışmalarında ilham kaynakları arasında okudukları, izlediği filmler, seyahatleri ve sanat mekanları yer alıyor. Kendini hümanist belgesel fotoğraf geleneği içinde tanımlayan Araptarlı, modern insanı kendisiyle yüzleştiren bir anlatı oluşturmayı hedefliyor. Şu anda yavaşlık temalı yeni bir proje üzerinde çalıştığını, modern dünyanın hızıyla insanın yaşamından çaldıklarını sorgulayan bir iş geliştirdiğini ifade ediyor.
‘Kar: Bir Hikâyenin İlk Cümlesi’ sergisi hakkında konuşan Araptarlı, karın modern dünyanın hızına ve yabancılaşmasına karşı bir efekt gibi işlev gördüğünü belirtiyor. Karla kaplı manzaraların, izleyicilere zamanın derinliğini deneyimleme fırsatı sunduğunu ve bu beyaz örtünün içsel manzaralarımıza bir ayna tuttuğunu vurguluyor. Fotoğraflar, izleyicinin kendi yaşanmışlıklarıyla tamamlayacağı bir hikayenin ilk cümlesi olarak değerlendiriliyor.
