Yapay Zekâ Akademik Dünyayı Dönüştürüyor: Atatürk Üniversitesi’nden Önemli Tez
Atatürk Üniversitesi’nde yapılan tez, yapay zekânın akademik dünyadaki etkilerini ve etik sorunları ele alıyor.
Atatürk Üniversitesi İletişim Fakültesi’nde gerçekleştirilen bir yüksek lisans tezi, akademik alanda giderek yaygınlaşan yapay zekâ kullanımını mercek altına aldı. Bu çalışma, akademisyenlerin ve öğrencilerin yapay zekâyı nasıl benimsediğini ve karşılaştıkları etik sorunları detaylandırıyor.
Şeyda Bozkurt tarafından hazırlanan tez, danışmanlığını Yusuf Yurdigül’ün üstlendiği bir araştırma sürecinin ürünü olarak dikkat çekiyor. Araştırma, akademisyenlerin önemli bir kısmının yapay zekâ araçlarını aktif bir şekilde kullandığını ve özellikle akademik yazım süreçlerinde bu araçların yaygın olarak tercih edildiğini ortaya koyuyor.
Araştırmanın bulguları, yapay zekânın kullanım oranının artmasına rağmen, etik konularda ciddi belirsizliklerin bulunduğunu gösteriyor. “Özgünlük” ve “intihal” gibi konularda net bir çerçevenin olmaması, akademisyenler arasında tereddüt yaratıyor.
Öğrencilerin yapay zekâyı daha sık ve gündelik bir biçimde kullandığı, ancak bu kullanımın akademisyenlere kıyasla daha düşük bir farkındalık ve bilinç düzeyiyle gerçekleştiği tespit edildi. Bu durum, eğitim sürecinde yapay zekânın rolü üzerine yeni tartışmaları gündeme getiriyor.
Çalışma kapsamında Erzurum Teknik Üniversitesi ile iş birliği yapılarak yaklaşık 400 akademisyenle görüşmeler gerçekleştirildi. Bu geniş veri seti, akademideki dönüşümün kapsamlı bir şekilde analiz edilmesine olanak tanıdı.
Şeyda Bozkurt, yapay zekânın akademik üretimin ayrılmaz bir parçası haline geldiğini vurgularken, bu teknolojinin kullanımına dair etik sınırların henüz netleşmediğine dikkat çekti. Tez, bu belirsizlik alanını görünür kılmayı amaçlıyor.
Danışman Yusuf Yurdigül ise yapay zekâ kullanımının hızla arttığını, ancak bu dönüşümün kuramsal ve etik boyutlarının yeterince tartışılmadığını ifade etti. Yurdigül, üniversitelerin bu alanda kurumsal politikalar geliştirmesi gerektiğini belirtti.
Tez sonuçları, üniversitelerde yapay zekâ kullanımına yönelik açık ve kapsamlı rehberlerin eksikliğini ortaya koydu. Hem akademisyenler hem de öğrenciler için etik ilkelerin belirlenmesi gerektiği vurgulanırken, gelecekte disiplinler arası araştırmaların artırılması önerildi. Elde edilen bulgular, yalnızca akademik bir araştırma olmanın ötesinde, yükseköğretimde dijital dönüşüm tartışmalarına da önemli bir zemin sunuyor.
